English فهرست مطالب روز نقشه سایت
تاریخ: ١ اردیبهشت ١٣٩٣
به روزرسانی: ١ اردیبهشت ١٣٩٣
جستجو
 
صفحه اول
اخبار
مقالات
» بولتن هفتگی (پی– دی- اف)
سردبیری
مجله
مولتی مدیا
بولتن‌ها
تقویم تاریخ
بیانیه‌ها
تولیدات
درباره ما
 
 
rss rss rss
مقالات
اجتماعی
انقلاب صورتی‌پوشان
شهرزادنیوز, ١ اردیبهشت ١٣٩٣
جنبش صورتی‌پوشان از سال 2006 آغاز شد و در حال حاضر بیش از 150 هزار عضو دارد که علیه نابرای و زور متشکل شده‌اند. خانم پال‌دوی اکنون به یکی از چهره‌های شناخته‌شده جنبش زنان در هند بدل شده. او خود بارها مورد خشونت و آزار جنسی قرار گرفته است

India1

شهرزادنیوز: ادامه‌ی فرهنگ خشونت در هند، آن‌سان که تا کنون بر این کشور حاکم بود، وارد دوران تازه‌ای از ممانعت شده است. اگرچه دولت در سال‌های پسین چاره‌ها اندیشید و راه‌کارهایی در پیش گرفت، ولی زنان این‌بار خود وارد کارزار شده‌اند. تشکیل "گروه گولابی" نمونه‌ای از این فعالیت‌هاست. افراد این گروه زنانی هستند که شالی (ساری) صورتی بر سر و چماقی از خیزران در دست دارند. از آن‌جا که "گولابی" در زبان هندی معنای صورتی دارد، جنبش این زنان به "انقلاب صورتی‌پوشان" در جهان معروف گشته است.

زنان صورتی‌پوش زنانی هستند از ایالت "اوتار پرداش" در شمال هند که از بی‌سوادی رنج می برند، تحت خشونت جسمی و جنسی قرار دارند، در سنین کودکی به شوهر داده شده‌اند و به‌طور کلی از فقر حاکم در عذاب هستند. مبتکر و بنیانگذار گروه خانم سامپات پال‌دوی است؛ زنی که به‌سان دیگر زنان این منطقه تصمیم می گیرد در مقابل خشونت، خشونت نشان دهد و در برابر زور و ستم قد علم کند. به نظر او زن بودن در هند کاری مشکل است. آنان رنگ صورتی را به عنوان نماد مقاومت و مبارزه خویش انتخاب کردند، زیرا تا کنون این رنگ توسط هیچ گروهی در هیچ کشوری به‌کار گرفته نشده است.

صورتی‌پوشان اکنون نه تنها در هند، بل‌که در جهان مشهورند، زنانی که راهی غیرمتعارف برای مبارزه برگزیده‌اند و در آن موفقیتی نسبی داشته‌اند. هرگاه مردی نسبت به همسرش زور پیشه کند، و یا مردان جلوی پیشرفت زنان را بگیرند و به خشونت توسل جویند، ارتش صورتی‌پوشان وارد عمل می شود. پیش آمده که به شکل جمعی با یورش به مرکز پلیس منطقه تواسته‌اند زنان بازداشت شده را نجات دهند و یا حق خویش بر کرسی بنشانند. می گویند که زنانی خشونت‌گرا نیستند و هیچ علاقه‌ای به چماق ندارند، استفاده از آن صرفاً برای دفاع است. این نیز واقعیتی‌ست که آنان تا کنون با این شیوه بسیار موفق بوده‌اند.

India2
سامپات پال‌دوی، رهبر گروه صورتی‌پوشان
 جنبش صورتی‌پوشان از سال 2006 آغاز شد و در حال حاضر بیش از 150 هزار عضو دارد که علیه نابرای و زور متشکل شده‌اند. خانم پال‌دوی اکنون به یکی از چهره‌های شناخته‌شده جنبش زنان در هند بدل شده. او خود بارها مورد خشونت و آزار جنسی قرار گرفته است و به علت زیر پا گذاشتن قوانین "کاست"ها به زندان افتاده. سیزده ساله بود که به اجبار به ازدواج یک بستنی‌فروش که سیزده سال بزرگتر از او بود در می آید. شانس می آورد که شوهر مرد خوبی بود. هم‌اکنون علیه پال‌دوی شکایاتی در دادگاه جریان دارد. او متهم است که زنان را به خشونت در برابر مردان کشانده است.

هند کشور بزرگی است؛ در این سرزمینِ آزاد که آن را نمونه دمکراسی در جهان می خوانند، زن اگر از طبقه پایین جامعه باشد، راه دشواری را برای زن شدن، هم‌چون وجودی برابر با مرد، باید طی کند. منطقه‌ای که گروه گولابی از آن‌جا بنیان گرفته، در شمار مناطقی است که خشونت بر زنان در آن امری عادی‌ست. زنان کتک می خورند، در کودکی ازدواج بر آنان تحمیل می شود، شوهران چندین برابر سن نوعروسان هستند، دخترکان به مدرسه راه ندارند. قانون اینجا همانا قدرت مردان است. گروه گولابی زاده چنین موقعیتی‌ست. این منطقه پنداری جدا از هند است، زمینی بی‌حاصل دارد و چهارهزار سال است که قوانین "کاست"ها بر آن‌جا حاکم اند. از فرهنگ فئودالی حاکم است که خشونت زاده می شود. روزی نیست که زنی در این منطقه کشته نشود، انگار 67 سال استقلال هند تأثیری بر آن نداشته است.

India3 

رهبر جنبش زنان در برابر خشونت حاکم به تجربه خشونت را لازم می بیند. بر این اساس زنان به چماق مسلح می شوند تا هرکجا که لازم آید، به اتفاق به حرکت درآیند. آنان هیچ ترسی از حضور خویش در ادارات، محله‌ها، خیابان و شهر ندارند. بزرگترین سلاح آن‌ها وحدتِ آنهاست. پال‌دوی می گوید: این‌که می بینید اداره ماست، حزب ماست، قانون ماست.

آمانا فونتانلا-خان دختری هندی‌ست که اخیراً کتابی از او با عنوان "انقلاب صورتی‌پوشان" منتشر شده است. او برای نوشتن این کتاب مدتی را با زنان در این منطقه گذراند. این اثر حاصل مشاهدات اوست. می گوید؛ صورتی‌پوشان در حال حاضر موفق شده‌اند همدردی بسیاری را در هند به خود جلب کنند. آنان در عمل با قدرت تبلیغاتی خویش توانسته‌اند خواست‌های خویش را همگانی کرده، مقامات دولتی را به اجرای آن‌ها ملزم سازند. به نظر آمانا، این زنان با سنت‌شکنی‌های خود در ساختار "کاست"ی منطقه شکاف ایجاد نموده‌اند و مردان را از ادامه خشونت بازداشته‌اند. اکثریت این زنان از طبقه "نجس"ها یعنی محروم‌ترین طبقه در هند هستند. شیوه مبارزه آنان بسیار جالب است؛ به شکل گروهی ساختمان‌های دولتی یا کارخانه‌هایی با کارفرماهای زورگو را اشغال می کنند و در برابر هر قدرتی می ایستند تا دادخواهی خویش اعلام داشته، داد خود بازستانند. مسئولان عموماً مجبور به پذیرش خواست‌های آنان می شوند.

India4 

آن‌کس که خشونت می آفریند، باید خشونت را نیز منتظر باشد. این زنان اما خشونت‌طلب نیستند، می خواهند در آرامش زندگی کنند، می خواهند به عنوان انسان روزگار بگذرانند. بر این اساس در برابر خشونت‌گرایان صف برکشیده‌اند. می گویند: در جهان این‌همه انقلاب شده؛ در کشورهای عربی، ترکیه، اوکرائین،... این‌هم انقلاب ماست. ما می خواهیم این موقعیت را عوض کنیم. در برابر قدرتی بزرگ که خشونت بر زنان را روا می دارد و مردان در اکثریت خویش در این جامعه مدافع آنند، اتحاد ما ضامن پیروزی ماست. ما این اسلحه را بر زمین نخواهیم گذاشت. ما در گروه احساس با هم بودن و رزم مشترک داریم. این خود بر نیروی مبارزاتی ما می افزاید. ما بدین‌ وسیله تواناتر برای از بین بردن موانع خواهیم شد.

آمانا که یک ماه با سامپارت پال‌دوی زندگی کرده، می گوید این زن از کودکی کار کرده است، به‌سان دیگر دختران کتک خورده، رنج کشیده ولی زنده مانده، در سیزده سالگی به شوهر داده شده است. کودکی بیش نبود که اولین بچه‌اش‌ را به دنیا آورد، دختری که که حالا حق دارد خلاف مادر زود ازدواج نکند، درس بخواند و به کالج برود. او پنج بچه دارد.

India5

آمانا می گوید دنیای فاقد امیدی را می توان در میان این زنان یافت. آن‌چه سامپارت انجام می دهد، بسیار متأثرکننده است. هر روز زنانی به دیدار او می آیند که از شوهر کتک خورده‌اند، همه این زنان کوچک‌ترین رازهای زندگی خویش را با او در میان می گذارند. همه از نابرابری‌ها و بی‌عدالتی‌ها می گویند. او سنگ صبور زنان است، سنگ‌صبوری که بارها به مرگ تهدید شده است. زنان گروه گولابی به شکل رسمی او را به عنوان رهبر خویش انتخاب کرده‌اند.

مبارزه برای حقوق زنان برای صورتی‌پوشان یک مبارزه برای بودن یا نبودن است، زندگی یا مرگ. مبارزه اما ادامه دارد.

تازه‌ترین مقالات
انقلاب صورتی‌پوشان (شهرزادنیوز)
جنبش صورتی‌پوشان از سال 2006 آغاز شد و در حال حاضر بیش از 150 هزار عضو دارد که علیه ناب...
زنان قانون خشونت خانگی لبنان را محکوم می‌کنند (تامرا کوئیبلاوی / ترجمه شهرزادنیوز)
گروه‌های حقوق زنان پس از تصویب قانون، تظاهرات‌هایی را بیرون مجلس برگزار کردند و یک کار...
از جهان زنان در نشر (شهرزادنیوز)
سراسر این رمان پیرامون دغدغه‌های دختر در رابطه با پدر می گذرد. او پدر را در حالات مختل...
22 آوریل 1970(نه به) روز بین‌المللی زمین ( انستیتوی بین‌المللی تاریخ اجتماعی)
در 1970، طی زمان کوتاهی، دو روز بین‌المللی زمین اعلام شد.
مجله هفتگی شهرزادنیوز شماره 321 در فورمات پی- دی – اف و قابل چاپ (شهرزادنیوز)
نسخه‌ی چاپی شماره321شهرزادنیوز حاوی این مطالب است: اخبار ایران و جهان؛ رفت و برگشت به ...
19 آوریل 1600(هلند در ژاپن) ( انستیتوی بین‌المللی تاریخ اجتماعی)
"دیلیفده" اولین کشتی هلندی بود که در 19 آوریل 1600 به ژاپن رسید. این سرآغاز یک رابطه تج...
کنار هم گذاشتن تکه‌های عدالت (مینا سعدادی(از مطالب مندرج در مجله براق "ایران دات" شماره 4))
"دانیل تراپ"، سیاستمدار پیشین کانادایی و استاد حقوق بین الملل دانشگاه مونترال، می‌گوید:...
18 آوریل 1951(وینوبا بهاوه صد آکر زمین دریافت می‌کند) (انستیتوی بین‌المللی تاریخ اجتماعی)
در سال 1951 وینوبا بهاوه، یکی از پیروان گاندی، پیاده‌روی صلح خود را در سرزمین از هم گسی...
مبارزه سوزت (نیل شاو / ترجمه شهرزادنیوز)
سوزت به علت بارداری هم‌شاگردی‌اش زودهنگام وارد دنیای فعالیت اجتماعی شد. مقصر معلم مدرس...
١ , ٢ , ٣ , ٤ , ٥ , ٦ , ٧ , ٨ , ٩ , ١٠ بعدی

 چاپ